حيوة أو غايبا وبين عدم وجود وموت أو . جواب : جواب از اين شبهه وجوهى است : وجه أول : آنكه اين شبهه منتقض است به كثيرى از غيبت أنبياء چون مخفى شدن موسى بن عمران از بني إسرائيل عشرة سنين وشبانى نمودن در نزد حضرت شعيب وچون غيبت إبراهيم ودانيال وسليمان وعيسى ( عليهم السلام ) وغير ايشان كه خداى تعالى به آن خبر داده بلكه غيبت سيد أنبياء ( صلى الله عليه وآله وسلم ) در مدت چهار سال يا كمتر در شعب أبي طالب وغيبت أو از مسلمين در غار ، پس هر چه مخالفين در غيبت أنبياء جواب گويند بعينه همان جواب را شيعه در غيبت امام ( عليه السلام ) خواهد گفت چه آنكه در غيبت أنبياء هم العياذ بالله لازم خواهد آمد لغويت وجود ايشان بزعم فاسد مخالفين وآنكه فوايد وجودي ايشان بالمرة مسلوب باشد . وجه دوم : آنكه عمده فايد وجوديه نبي يا وصى لازم بودن اتمام حجت است از جانب حق تعالى بر بندگان تا آنكه لسان معذرت ايشان منقطع گردد وبر تقدير عصيان ومخالفت به آنچه مكلف به آن شده اند صحيح باشد عقاب كردن ايشان والا عقاب بر ايشان قبيح خواهد بود زيرا كه از براي عباد است كه متضرر شوند در صورت عدم أطاعت وانقياد كه : خداوند از جانب تو رسولي يا وصيي بر ما گماشته نشد كه بيان فرمايد از براي ما مرادات تو را تا ما در مقام أطاعت وانقياد أو برائيم ، ودر قرآن نيز ارشاد به اين حكم عقلي قطعي فرموده من قوله تعالى : " رسلا مبشرين ومنذرين لئلا يكون للناس على الله حجة بعد الرسل " ( 9 ) ولزوم اقامه حجت بر عباد در همه أوقات وأزمان بر خدا لازم است تا آنكه قبيح نشود عقاب ايشان در صورت مخالفت وعصيان ونگويند كه تو نصب ولى يا بعث نبي نفرمودى تا ما به امر آنها أطاعت نمائيم تو را ودر جميع آنات